In 2017 , I had darshan of Lord Narasimha the deity on the sacred hill of Melkote . From the ramparts of the temple I took the opportunity to shoot a video clip of the lush green and vast landscape around Tirunarayana Puram. What a marvellous panoramic breathtaking scenery! In Sri Vaishnava sampradayam we call Nature’s beauty as “Bhagavath svarupam”. That’s not only apt but also true ! 🙏💐👏🌟
Naaraayana! Naaraayana!
Although Melkote today is a town that is in State of Karnataka and not in Tamil Nadu , still the magnificent scenery in the video-clip evokes in our mind that famous line from the Tamil classic “Tolkappiyam”: ‘மாயோன் மேய காடுறை உலகம் ‘ .
My revered friend the famous Tamil writer and nonagenarian scholar Sri Indira Parthasarathy (Eepa) reminded me in fact of the Tolkappiyam epigram that in fact encapsulates an ancient Tamil cultural tradition related to Vishnu temples and their natural environs. It’s a brilliant and such an apposite allusion to come up with immediately on watching the video-clip of Melkote … and as only Eepa can do !
மாயோன் மேய காடுறை உலகம்’ — தொல்காப்பியம்
மாயோன் மேய காடுறை உலகம்’ என்பது தொல்காப்பியத்தில் அகத்திணை இயல் பகுதியில் (அகத். 5) குறிப்பிடப்பட்ட ஒரு ஆகப்பட்ட உரை ஆகும். இதில் தமிழர் பண்பாட்டு நிலங்களில் ஒவ்வொன்றும் தனித்த தெய்வம், இயற்கையுடன் இணைந்து குறிப்பிடப்படுகின்றன.
மாயோன் மேய காடுறை உலகமும்
சேயோன் மேய மைவரை உலகமும்
வேந்தன் மேய தீம்புனல் உலகமும்
வருணன் மேய பெருமணல் உலகமும்
முல்லை குறிஞ்சி மருதம் நெய்தல் எனச்
சொல்லிய முறையான் சொல்லவும் படுமே.
முல்லை நிலம்: ரம்யமான காடு மற்றும் மலர்ப்புறவுகளில் காணப்படும் நிலம். இங்கு மாயோன் எனப்படும் திருமால் (விஷ்ணு) பிரதான தெய்வமாகக் கூறப்படுகிறார். “மாயோன் மேய காடுறை உலகம்” என்பது, திருமால் வாழும் முல்லை நிலம் ஆவதாகும்.
• குறிஞ்சி நிலம்: மலை, முருகன் தெய்வமாக (சேயோன்).
• மருத நிலம்: வயல் நிலம், இந்திரன் (வேந்தன்) தெய்வமாக.
• நெய்தல் நிலம்: கடலோரம், வருணன் தெய்வமாக.
இவை தமிழரின் ஐந்திணை நிலங்கள் மற்றும் அவற்றுக்குரிய தெய்வங்களை அடையாளப் படுத்தும் போது குறிப்பிடப்பட்ட வாக்கியங்கள்.
முக்கியக் கருத்துகள்
• மாயோன் (திருமால்) தமிழில் பழங்காலத்திலேயே பிரதான தெய்வமாகக் காணப்படுகிறார்.
• முல்லை நிலம் என்பது “காடுறை உலகம்” என்று அழைக்கப்படுகிறது.
• தொல்காப்பியம் தெய்வத்தையும் நிலத்தையும் இணைக்கும் முறையில் தமிழக பண்பாட்டின் சாரத்தை எடுத்துரைக்கிறது.
மேற்கோள்கள்
• “முல்லை நிலத்தை ‘மாயோன் மேய காடுறை உலகம்’ என்பர்… முல்லை நிலமும் திருமாலாகிய மாயோன் விரும்பி வாழும் இடம்”.
• “முல்லைத்தெய்வம் மாயோன்” என்று தொல்காப்பிய உரையில் தெரிவிக்கப்படுகிறது.
சுருக்கமாக
‘மாயோன் மேய காடுறை உலகம்’ என்பது குறித்த பகுதியில் முல்லை திணை நிலம், அதன் தெய்வமாக திருமாலை, அதனைச் சூழ்ந்த காடுகளை, தமிழ்ச் சங்க பண்பாட்டின் அடையாளங்களாக தொல்காப்பியம் வகைப்படுத்தும் விதமான
Now , the above in English below ⬇️
‘The forest land where Māyon dwells’ — Tolkāppiyam
Verse and Meaning
‘The forest land where Māyon dwells’ is a well-known phrase found in the Akaththinai section of the Tolkāppiyam (Akatthinai. 5), which describes how each ancient Tamil landscape is associated with a specific deity and closely connected to nature.
The forest land where Māyon dwells,
The mountainous land where Seyyon dwells,
The fertile land where the king dwells,
The sandy shore where Varunan dwells:
Mullai, Kurinji, Marutham, Neithal in this order,
Are the divisions as told in tradition.
Explanation
- Mullai Land: Refers to forests and groves. Here, Māyon, known as Thirumal (Vishnu), is considered the principal deity. “The forest land where Māyon dwells” means Mullai land is presided over by Thirumal.
- Kurinji Land: Mountainous region, where Murugan (Seyyon) is the deity.
- Marutham Land: Fertile agricultural fields, associated with Indra (the king).
- Neithal Land: Coastal areas, with Varunan as the presiding deity.
These lines identify the five Tamil landscapes and their corresponding deities as described in ancient Tamil culture.
Key Points
- Māyon (Thirumal/Vishnu) was considered a primary deity in ancient Tamil culture.
- Mullai land is referred to as “the forest land” in these texts.
- Tolkāppiyam connects land types with their respective deities, reflecting the core of Tamil tradition.
References
- “Mullai land is called ‘the forest land where Māyon dwells’ … Mullai land is the place beloved by Māyon (Thirumal).”
- “The deity of Mullai land is Māyon,” as stated in Tolkāppiyam commentaries.
In summary
‘The forest land where Māyon dwells’ is an expression describing Mullai thinai (one of the five Tamil landscapes) and its deity Thirumal (Vishnu), showing how Tolkāppiyam systematically connects landscapes and gods as cultural markers of ancient Tamil society.
A sharp observer who has read the above might ask : Only 4 landscapes are described here but why is it being listed as 5 ?
The answer given by Tamil scholars is a bit circumlocutory but nonetheless very nuanced:
The reason four landscapes are described in the earlier verse but the system is known as five landscapes (five tinais) is because the classical Tamil concept of Thinai traditionally classifies the land into five ecological and poetic regions, each associated with distinct geography, human activity, mood, and deity. These five are:
- Kurinji (mountainous region)
- Mullai (forest/pastoral region)
- Marutham (agricultural/fertile plains)
- Neithal (Neydal) (coastal/sea region)
- Palai (desert/wilderness region)
The verse cited earlier mentions only four (Mullai, Kurinji, Marudham, Neythal) because Palai is often treated separately or symbolically and sometimes omitted in poetic examples, as Palai is a dry, arid, and desert-like terrain formed by the transformation of other landscapes during drought—hence not always described as a naturally distinct land type like the other four.
In Tolkāppiyam and Sangam literature tradition, the five-fold division of land (Aindhinai) forms a fundamental descriptive framework, corresponding to different emotional themes and deities in classical Tamil poetry and culture. Palai, the fifth thinai, is associated with hardship and separation, and therefore often linked with the theme of separation (portrayed as a transformed landscape rather than a baseline one).
Thus, the “five” reflects the full traditional set of land types, although sometimes individual verses or discussions focus on fewer for poetic or thematic reasons.
- The five-fold land division, its association with human emotion and geography in Tolkāppiyam and Sangam poetry is well documented in research on the ancient Tamil poetic landscape.
- Palai thinai’s relative omission from some poetic examples is common as it is considered a transformation from other lands and linked to specific emotional states rather than a distinct geographical entity.
————— —————— ————
What conclusion do I personally draw from all the above explications of the Tolkappiyam?
The moral of the Tolkappiyam that I would like to draw from the above is this :
The deeply cherished ancient Tamil tradition was not only to build, protect and upkeep the sanctity and condition of temples but also to preserve the natural beauty of the temple’s environs — it’s streams, lakes, trees, fish and fauna.
Today , in Tamil Nadu we, alas, only witness the all-round degradation and desecration of both temples and their natural surroundings.
Have we Tamils lost our souls —- and our தமிழர் பண்பாட்டு ?
Sudarshan Madabushi